Stručnjaci na tragičnu statistiku komiteta UN za zaštitu prirode upozoravaju danas povodom Svetskog dana životinja.
Među najkritičnije vrste po ugroženosti spadaju velike pande, tigrovi, morske kornjače, veliki primati, slonovi i nosorozi.
Na svetu inače postoji oko 1,7 miliona živih vrsta, od toga 1,3 miliona životinja. Najbrojniji su insekti:
| Kategorija | Broj vrsta |
|---|---|
| Kičmenjaci | |
| Sisari | 5.490 |
| Ptice | 9.998 |
| Reptili | 9.084 |
| Vodozemci | 6.433 |
| Ribe | 31.300 |
| Ukupno kičmenjaka | 62.305 |
| Beskičmenjaci | |
| Insekti | oko 1.000.000 |
| Pauci i škorpioni | 102.248 |
| Mekušci | 85.000 |
| Rakovi | 47.000 |
| Korali | 2.175 |
| Ostali | 68.827 |
| Ukupno beskičmenjaka | 1.305.250 |
| Biljke | |
| Cvetnice | 281.821 |
| Golosemenice | 1.021 |
| Paprati | 12.000 |
| Mahovine | 16.236 |
| Zelene i crvene alge | 10.134 |
| Ukupno biljaka | 321.212 |
| Ostali | |
| Lišajevi | 17.000 |
| Gljive | 31.496 |
| Smeđe alge | 3.067 |
| Ukupno ostali | 51.563 |
| UKUPNO VRSTA | 1.740.330 |
Pandama je smanjena površina na kojoj žive za više od 50 procenata i da preostalo je samo 1.600 jedinki.
Tigrovi su već delimicno istrebljeni i tri podvrste ove najveće divlje mačke buduće generacije moći će da gledaju samo u knjigama. Tigar sa Balija, Jave i Kaspijski tigar više ne postoje. Ukupna populacija tigrova na planeti danas je manja od 7.000 dok ih je pre jednog veka bilo više od 100.000.
Na sajtu Životinjsko carstvo podseća se na danas gotovo neverovatnu kampanju uništavanja životinja sprovedenu pre pola veka u Kini.
Tadašnji predsednik Kine, Mao Cedung, kao neprikosnoveni vođa, odredio je, bez naučnog pokrića, da je neophodno uništiti komarce, muve, pacove i vrapce. Narodu je dato uputstvo ali i obaveza da istovremeno i sistematski izlazi iz svojih kuća na njive, polja, ulice, u šume, praveći što jaču buku vikanjem, lupanjem u šerpe i da na taj način isteraju vrapce iz grmlja i trave u kojoj žive.
Kada uplašene ptice uzlete, prema ovoj bizarnoj naredbi, neophodno je održavati visok nivo buke sve dok vrapci od iscrpljenosti ne počnu da padaju na zemlju gde ih treba nemilosrdno ubijati.
Oni koji su bili naoružani puškama, strelama i praćkama, trebali su ih gađati i dok lete! Rat sa ovim nedužnim pticama se tu nije završavao, već je trebalo sistematski uništavati i gnezda vrabaca na sve moguće načine, gađanjem, obaranjem, spaljivanjem drveća, postavljenjem otrovnih mamaca.
Najefikasniji pojedinci i kolektivi u ubijanju vrabaca su nagrađivani plaketama, zahvalnicama i počastima što je dovodilo i do takmičenja u broju ubijenih ptica…
Novine u Šangaju su 12. decembra 1958. godine osvanule sa velikim naslovom “Ceo grad napada vrapce”. Od ranog jutra na ulicama, sokacima, parkovima, poljima i svim ostalim površinama u okolini grada, vijorilo se više hiljada crvenih zastava. Učenici osnovnih i srednjih škola, studenti, državni službenici, radnici, seljaci i pripadnici Narodne oslobodilačke vojske Kine, složno su izašli iz svojih kuća noseći strašila i krenuli u nezapamćenu akciju u istoriji ljudskog roda.
Radnici u fabrikama su se obavezivali da učestvuju u opštem pokolju vrabaca, naglašavajući da će održavati visok nivo produktivnosti. Opštenarodna krvava akcija se završila u 20h a procenjuje se da je samo tog dana ubijeno oko 200.000 vrabaca i drugih (greškom) ubijenih ptica.
Velikom vođi se niko nije usuđivao da protivreći u njegovom ludačkom projektu a narod je slepo slušao naređenja vlasti. Stepen fanatizma se može videti i iz reći Mao Cedunga sa osmog kongresa KPK kada je rekao: “Ovo je metodologija — donosimo odluku, koordiniramo delovanje, podelimo zaduženja, onemogućimo pristup hrani, postavimo zamke i nastavljamo svoju bitku do istrebljenja!”
Godinu dana kasnije, biolozi iz Akademije nauka Kine objavili su rezultate analize sadržaja organa za varenje mrtvih vrabaca i zaključili da u njima ima tri četvrtine buba i insekata a samo jedna četvrtina zrnevlja od žitarica koje se koriste za ishranu ljudi.
Uprkos informacija koje su dolazile od naučnika, akcija uništavanja je nakon dve godine dala zastrašujuće rezultate. Procenjuje se da je širom Kine ubijeno preko milijardu vrabaca, prirodna ravnoteža je narušena a broj insekata, posebno skakavaca, vrtoglavo raste.
Loši vremenski uslovi te godine, koji su se poklopili sa nestankom vrabaca, doveli su do tragično malih prinosa žitarica, a odmah zatim i do već pomenute Velike gladi koja je u Kini odnela više desetina miliona ljudskih života.
Vladari u Kini su nevoljno i krišom menjali svoje odluke pa su tako u jednom trenutku vrapci čak bili uvoženi is Sovjetskog saveza i puštani na polja oko oranica.
Nažalost, proporcije i posledice ovog rata protiv ptica se osećaju i danas, 50 godina kasnije. Kineska populacija vrabaca se nikada nije u potpunosti oporavila pa su i danas prilično retki.
