Predlog da oni budu svedoci podneli su optuženi, jer su uvereni da su Simovići, kao i još neki pripadnici grupe Dušana Spasojevića, zajedno sa Miloradom Ulemekom Legijom, u noći između 30. i 31. marta 2001. godine bili među osobama koje su sa najlon čarapama preko glave pokušavale da uhapse Miloševića.
Optuženi ističu da su oni bili “lovci na ucene, a ne službena lica, koji su zbog nagrade nameravali da kidnapuju Miloševića, što su narodne straže sprečile”, pišu “Večernje novosti”.
Slučaj “branitelja Miloševića” ulazi u anale srpskog pravosuđa ne samo po dužini trajanja (suđenje počelo pre pet godina), već i po činjenici što je od prvobitna 34 imena optužnica svedena na samo pet imena.
Na optuženičkoj klupi su Bogoljub Bjelica, bivši visoki državni funkcioner i predsednik udruženja “Sloboda”, Ratko Zečević, bivši poslanik SPS, kao i Siniša Vučinić, Saša Matić i Dejan Đikić. Što se tiče ostalih, u međuvremenu je nastupila apsolutna zastarelost krivičnog dela.
Jedan od razloga zastarelosti jeste činjenica da je optužnica nekadašnjeg Drugog opštinskog javnog tužilaštva podignuta pet godina posle događaja.
Prema njenim navodima, Bjelica i Vučinić su organizovali ljude govoreći im da imaju dojavu za napad na Miloševićevu rezidenciju. Navodno su ih organizovali da dođu naoružani, da budu na određenim punktovima, zauzmu položaje, preuzmu kontorolu na kapijama i pucaju ukoliko se za to ukaže potreba.
Suđenje je započelo u decembru 2006. godine. U međuvremenu je nekoliko puta odlagano, što zbog izostanka pojedinih optuženih, što zbog izostanka svedoka i čekanja na dostavljanje dokumentacije. Došlo je i do promene sudije posle reizbora.